SözlerAslında hep yalnızdımKendi başımaydımDört duvar arasındaKafamın içindeSesler vardı uzaktaSesler vardı uzaktaKan vardı aradaHerkesKendi yolunda, kimse yoktu yanımdaVaroluş çığlıkları attımBelki biri duyar sandımRüyalara daldım bu boşluktaKendimi bıraktım zamanaKaranlık bir odadaBir mum ışığındaBazı sözlere sarıldımÇokça yanıldımGömüldüm karanlığa, bir duman karanlığaBir duman çektim içimeFarklı hissederim diyeDünyadan uzak bir yerdeVaroluş çığlıkları attıBelki biri duyar sandımRüyalara daldım bu boşluktaKendimi bıraktım zamanaO çocukla konuşamadımDaha hep içimde olsa da çıkamadımÇıkamadım karşısınaBaktım yıldızlaraBoşlukta ışık aradımAslında hep kendi başımaydım
